wrze.27

Babcie jesienne

dodano: 27 września 2015 przez Innes K.


 Siedzi pani na ławeczce w życia ogrodzie,

w kapeluszu na srebrnej jesiennej głowie.

W oczach obraz o lata minionej urodzie,

czas co znikł zapis zostawił w słowie.

Drzewa gubią strojne kolorowe szaty,

nabierają barw i uroku kwiaty jesieni.

W chmurach smutniejsze nieba bławaty,

na wybiegu natury wrzosy i chryzantemy.

 

Babcia zamyślona czuje ulotność przemijanie,

żągluje wspomnieniami po odeszłym czasie.

Szalik wełniany ocieplenia spełnia zadanie,

moc pocałunków lata jeszcze w jesiennej krasie.

Rozmawiają cichutko babcia jesienna z jesienią,

pani na ławeczce z tą w aurze ducha przyrody.

Chciałyby zostać wiosną - tego nie zmienią,

postanowiły kochać świat i jego pory urody.




Dodaj do:


Komentarze mogą dodawać tylko zalogowani użytkownicy - zaloguj się lub załóż konto


Odpowiedzi moga dodawać tylko zalogowani użytkownicy - zaloguj się lub załóż konto


Nie ma jeszcze komentarzy - wyraź swoją opinię jako pierwszy